Vendetta

Als eigenaar en 100% fan van een aantal Viper Sportkites Vendetta’s leek het me wel gepast om eens een reviewtje te schrijven over deze amerikaanse wedstrijd kanonnen. Ik heb tijdens het Tricksparty wedstrijdseizoen zoveel mogelijk met deze vliegers gevlogen en als snel was duidelijk dat de Vendetta’s mijn eerste keus zijn.

Hoe het begon

Een aantal jaren geleden, toen ik het vliegeren weer had opgepakt en kennis maakte met moderne trickvliegers, liet Bram Bijlhout me een filmpje zien. In deze video was een zwart/witte vlieger op het strand te zien die ogenschijnlijk in slow-motion vloog. Eerst dachten we nog dat de video iets trager was gemaakt maar op de achtergrond zie je mensen lopen en auto’s rijden als referentie. Geen slomo effect dus! De piloot liet de vlieger prachtige trage rechte lijnen en hoeken vliegen en deed daartussen hele mooie tricks. Heel indrukwekkend. Dit bleek dus de Vendetta SUL te zijn. Mijn intresse was gewekt.

vendettaul

Een jaar of twee geleden kwam er op het engelse Fractured Axel forum een bericht over een Vendetta STD die op doorreis was zodat mensen de vlieger konden proberen. Jay Couey wees me daar toen op. Ik heb gereageerd en de vlieger kwam een paar weken later via de post bij mij aan. De eerste keer dat ik de vlieger vloog was tijdens een wintermeeting in Julianadorp op het strand met aflandige wind. Eigenlijk was ik gelijk verkocht. De eigenaar was gelukkig bereid de vlieger voor een schappelijke prijs van de hand te doen en de Vendetta STD is nooit meer verder verstuurd.

vendetta_std

Wie is Viper Sportkites?

Shawn Tinkham is de man achter Viper Sportkites en de ontwerper van een aantal op trick-wedstrijden gerichte vliegers. Hij vloog in het verleden mee in de Amerikaanse Tricksparty en deed dit niet onverdienstelijk. Andere vliegers van zijn hand zijn de iets oudere Viper (vandaar de merknaam), de grotere broer van de Vendetta “Venom” en het kleinere, radicale broertje: de Tantrum. De Vendetta is er in 4 modellen: SUL, UL, STD en Vented. Helaas staat er op de website dat Shawn door onvoorziene omstandigheden op dit moment geen vliegers maakt voor de verkoop.

vendetta_ul_640

Bouwkwaliteit en gebruikte materialen

Eigenlijk valt bij het uitvouwen van de vlieger gelijk op dat Shawn er een heel eenvoudige, sobere maar zeer nette bouwstijl op na houdt. Nergens zijn tierelantijntjes of gimmicks te vinden. De vliegers zijn nagenoeg allemaal van spinnaker Nylon gemaakt ipv. van het veel meer gebruikte en in het wedstrijdwereldje gangbare Icarex polyester doek. Wellicht zorgt juist de rek die in Nylon zit voor de vliegeigenschappen.

Verstevigingen van mylar bij bv. de spine of standoffs ontbreken. Wel is de gehele training edge in dacron uitgevoerd en dubbel bij de standoff verbinders. Er is geen leechline voorzien. Leading egdes zijn op de gangbare manier ‘covered’ gemaakt, maar i.p.v. sneetjes in het dacron zijn er ronde gaten gemaakt. Dit zorgt voor een hele strakke leading edge. De yoyo stoppers zitten in een vrij groot gat in de LE en dit zorgt ervoor dat zij verstelbaar zijn. Het neusje is vrij van vrij grof gordelband gemaakt en de hoekjes zijn mooi afgedekt met doorgestikt plakdacron om het ‘catcher’ van een lijn om de neus tegen te gaan.

De frames bestaan uit louter Skyshark stokken voor de leading edges, lower spreader en spine en ‘pultruded’ carbon voor de upper spreaders. Bij de STD zit daar voor de LE’s p200/p300, p200 voor de  spine en Black Diamond 5pt in als lower spreaders. Voor bijvoorbeeld de UL is dit 3pt LE en LS en p100 spine. Connectors bestaan uit APA’s, R-sky en Exel. De toom is een eenvoudig 3 punts exemplaar die naar mate de vliegers lichter worden korter gemaakt is.

De vorm van de vlieger wordt gekenmerkt door de rechte leading edges en een vrij lange spine (89 cm). De standoffs zijn met 28cm vrij lang en het zeil is daardoor best diep. Spanwijdte is 236 cm. Veel zeiloppervlakte dus. Door de dacron training egde zonder leechline is er wel wat geluid bij hardere wind maar dit is alleen maar voordelig.

vendettas

De vliegeigenschappen.

Bij de eerste keer aan de lijnen ben je gelijk geneigd om te gaan pompen omdat het lijkt alsof de vlieger geen ‘drive’ heeft. Die ‘drive’ is er wel degelijk maar zoals eerder gezegd is de Vendetta gewoon heel erg traag! Dit is ontzettend wennen in het begin maar later denk ik zijn grootste troef. Gelijk valt op de vlieger aanvoelt als een franse polyvalente wedstrijd kite. Er is niet veel wind nodig om de Vendetta STD te vliegen. Bij 1 bft is het wel hard werken maar het is redelijk te doen. Vanaf 2 bft gaat het pas leuk worden. Dan is er al redelijk wat feedback op de lijnen en vliegt zeer precies. Nirvana is wat er in je opkomt en dat deze vlieger de basis is geweest voor het ontwerpen van de Vendetta kan geen twijfel over bestaan (althans bij mij niet). Boven de 4 bft gaat zelfs deze vlieger ‘racen’ en dan is het waarschijnlijk tijd voor de Vented (die ik overigens nooit geprobeerd heb).

De inputs die nodig zijn om de Vendetta zijn bewegingen te laten doen zijn aan de grote kant. Bij het inzetten van een stall merk je dat de vlieger mede door zijn diepe zeil makkelijk de druk kwijt is. Tweepuntslandingen zijn ontzettend goed en hard uit te voeren. Spikes idem dito. Zeer stabiel op 1 puntje te houden.

vendetta-300x225

Tricks

Laten we qua tricks maar gelijk met mijn persoonlijke favoriet beginnen: de Slotmachine. Als je de input voor de flare beweging inzet knikt de vlieger als het ware met de neus weg zonder daarbij echt verder te vliegen. De rotatie blijft dan ook mooi op 1 plek en het middenpunt licht daarbij laag zodat de neus ietsjes omhoog staat. Multislots zijn echt op z’n plaats eindeloos uit te voeren.  Ook vanuit de 540. Halfaxels en cascades zijn mooi strak te doen. Zowel snappy als floaty. Een hele Axel is iets lastiger. Tazmachines gaan vooral op de lichtere modellen goed. Bij de STD is de timing cruciaal maar eenmaal goed geraakt erg mooi.

Backflip tricks zijn heel toegankelijk zonder dat de Vendetta echt in een diepe backflip valt. Rolling suzans, Lazies en Inverses zijn relatief makkelijk maar hebben wel veel slack nodig. Rolling cascades gaan erg traag maar wel zijn wel goed te controlleren. Multilazies zijn met een backspinachtige input mooi vlak te maken. Oprollen in een yoyo gaat onverwacht flot. De vlieger pitched makkelijk naar voren en met een kleine beweging rolt de hij in 1 keer op. Vliegen in een yoyo voelt stabiel aan en tricks inzetten gaat zonder al te vaak de grip op de stopper te verliezen. Voor de Comete zijn wel relatief grote inputs nodig maar de trick ziet er wel ontzettend gaaf uit.

Jacobsladders moeten goed begeleid worden maar dit heeft meer te maken met het brede toom als de vlieger in fade positie ligt.  De fade is namelijk niet zo heel stabiel en de neus heeft de neiging hoog te liggen. Dit maakt backspinnen ook niet 1 van zijn sterke punten. De eerste rotatie is gewoonweg moeilijk en ziet er ook niet mooi uit. Eerder een barrelroll. De opvolgende rotaties zijn dat wel een stuk vlakker uit te voeren. De UL en SUL doen de backspin wel makkelijker. Ik zou met de Vendetta echter nooit een Backspin Cascade in mijn lijstje zetten. De frontflip gaat met de juiste slack prima en daardoor zijn crazycopters binnen handbereik. Ook Yofade’s zijn te doen maar door de instabiele fade lastig lang vast te houden.


vendetta_ul

Conclusie

Zoals eerder gezegt ben ik helemaal in love met de Vendetta. Ik heb dan ook een SUL, UL en STD in de tas. Ik denk dat deze vlieger-range in wedstrijden een groot voordeel geeft doordat de leesbaarheid van ballet/tricks er goed is. Verder is het een genot om gewoon op een mooie avond aan het strand lekker te tricken en te combineren. Heel jammer dat de Vendetta op het moment lastig verkrijgbaar is.