Uit Carlo’s vliegertas: Prism; Illusion

Eerder gepubliceerd in vm005.
Deze keer geen vlieger uit Bram’s tas maar eentje uit die van ondergetekende en een regelrechte klassieker. Het betreft de Illusion STD van Prism Designs (Prism in de volksmond) uit Seatle in de Verenigde Staten, een wedstrijd/ballet vlieger die voor zijn tijd in meerdere opzichten geavanceerd te noemen was.

Ik kocht mijn Illusion tweedehands op een festival in Almere voor de prijs van het frame. Dat moet rond ‘98 zijn geweest. In die tijd had ik al een Flexifoil Psycho maar deed daarmee op wat landingen en halve Axels na geen tricks.

Ik had de Illusion al eens gezien op een wedstrijd in IJmuiden en hij viel mij toen op door het gebruik van veel mylar doek en de afwijkende vorm. Het geheel zag er heel geavanceerd uit en leek sierlijk doch strak te vliegen. De vlieger was al flink gebruikt en hier en daar opgelapt, maar daar was de prijs ook naar. Leuk detail is dat de vlieger na het afbouwen in juni 1997 gesigneerd is door Scott Norton en Mark Reed.

Zoals hierboven al even werd aangestipt, bestaat het zeil uit een groot aantal mylar panelen en daarnaast is ook gebruik gemaakt van Icarex. De naden die mylar met Icarex verbinden zijn afgebiest ter versteviging. Het frame bestaat op de upper spreader na uit Avia G-force en de rubber verbindingen zijn van APA. De lower spreaders staan heel overdreven krom naar beneden gebogen en de leading edges zijn ook zwaar gecurved. De spine is vrij kort waardoor de Illusion zijn typische look krijgt. Met een soort sleutelgatsysteem in het kruisstuk kan via een aantal knoopjes het toegepaste turbotoom worden versteld en de lussen in het toom zijn gestikt in plaats van geknoopt. De standoffs zitten met onhandige sail grabbers vast. Een echte lijnenvanger op de trailing edge bij bijvoorbeeld Lazy Suzans. Al met al zit het geheel met een precisie in elkaar gestikt die je destijds bij niet veel vliegerbouwers zag. Prism heeft daarmee echt de standaard gezet.

Dat brengt ons gelijk op het vlieg/trick gedrag van deze vlieger. Ten eerste valt op dat de vlieger geweldig veel drive bezit. Twee keer goed ‘pompen’ en de vlieger staat boven je. Dit zal voortkomen uit het ondiepe zeil. De puntige vorm zorgt voor een groot oppervlak. Zelfs met het zeil in zijn huidige staat, helemaal zacht en poreus, vliegt deze redelijk zware STD al bij het lichtste zuchtje. De tracking is ook prima te noemen maar scherpe ‘snappy’ turns zijn een stuk lastiger.

Dan de tricks. Fades zijn erg solide. Flatspins en Axels zijn erg mooi vlak uit te voeren. Ik had mijn eerste Taz Machine ooit met deze vlieger. Lazy’s, Flapjacks en zelfs Jacobs Ladders zijn mogelijk met wat geduld. Snel en diep in de Backflip hoef je niet te verwachten. Backspins en Yoyo’s zijn uit den boze. Maar… wie wil er nou moderne tricks vliegen als je kan doen waar de Illusion in uitblinkt: de Slide!

Yeah! Dat is kicken! De vlieger laat zich, zeker als je de toom wat lager zet, ongelofelijk precies controleren
tijdens het Sliden. Zelfs een hark als ik kan ‘m mooi recht houden. Drie kwart van het windvenster is echt wel te doen. Daarbij is het een makkie om de Illusion te Deadlaunchen, een trick die in de tijd dat de vlieger uitkwam niet veel vliegers gemakkelijk deden.

In 2000 is Prism nog met de Illusion 2K gekomen, maar in diverse reviews is men van mening dat deze nooit zoveel indruk heeft gemaakt als zijn oudere broer. Persoonlijk vind ik de oude paneel layout ook veel mooier.

De Prism Illusion is een super leuke vlieger om tussen het vliegen met moderne trickmachines door eens uit de tas te halen. Ik heb er zelfs, toen de lijst uit old school tricks bestond, mijn verplichte tricks mee gevlogen in Tricksparty wedstrijden. Al valt ‘ie helemaal uit elkaar, ik doe ‘m nooit meer weg!

Specificaties:

Naam: Illusion
Merk: Prism Designs
Formaat: 215×117 cm
Frame: Avia G-Force UL/Avia Sport
Zeil: 10 panelen Icarex P31 & 7 Panelen mylar
Zeiloppervlak: 1m2
Toom: Turbo